Mijn kind, mijn spiegel.

Home » Mijn kind, mijn spiegel.

Mama Yvonne haalde haar kinderen op in de naschoolse opvang. Bij thuiskomst is ze er met haar gedachten niet bij. Op het werk had ze immers woorden met een collega. Yvonne maakt niet snel ruzie, maar het lag al zó lang op haar maag. Het moest eruit. Ze kon niet langer zwijgen. Ze wil graag genieten van het samenzijn met haar kinderen, maar haar gedachten dwalen af. Haar boze gevoelens zinderen nog volop na. Ze ís ook gewoon nog boos. Maar ze voelt zich ook onzeker. Had ze de kalmte moeten bewaren en zoals gewoonlijk de ja-knikker moeten zijn? Yvonne probeert haar boosheid en haar twijfels voor haar kinderen te verbergen.

Haar zoon Sander (7) maakt zich plots boos op zijn jongere zus Sofie (4), omdat ze een leeg blad scheurt uit een tekenschrift. Een boosheid die uit het niets lijkt te komen. Hij geeft haar een duw, waardoor Sofie haar evenwicht verliest en valt. Yvonne begrijpt niet waar de plotse boosheid vandaan komt. Ze wijst haar zoon terecht en probeert gelijktijdig te bemiddelen in de ruzie. Een half uur later komt Sander schoorvoetend naar zijn moeder en zegt: ‘ik ben niet flink hé.’

Kinderen voelen de emoties van hun ouders feilloos aan. Alleen weten kinderen niet zo goed hoe ze dit aanvoelen moeten uiten. Voor een hooggevoelig kind is het zelfs zo dat het geen onderscheid kan maken tussen de eigen gevoelens en die van de ouder. Hetzelde geldt voor de omgang van het kind met de leerkracht, de dagmoeder, of een andere vertrouwenspersoon.

In ons voorbeeld voelt Sander de emoties van zijn moeder perfect aan. Hij maakt zich boos op zijn zus en valt naar haar uit. Waarschijnlijk schrok Sander van zijn eigen gedrag. Hij voelt zich nu onzeker, waardoor hij aan zijn moeder vertelt dat hij niet flink is. Hij zoekt bevestiging. Of ontkenning. Hij zoekt in elk geval duidelijkheid en zekerheid.

Erken je kind, herken jezelf

Het voorval had evengoed over gevoelens van onzekerheid, faalangst, controleverlies en afwijzing kunnen gaan. Het voorbeeld van Yvonne en haar kinderen beschrijft een momentopname. Een eenmalig voorval dat emoties opwekt bij een ouder, wiens gevoelens het kind ervaart en beleeft. Die zijn vrij eenvoudig te herkennen. Moeilijker te herkennen en erkennen zijn diepere traumapatronen bij de ouders, die de kinderen evengoed voelen. We spreken dan over ‘blinde vlekken’

Vaak heeft een bepaald gedrag van kinderen een grondslag bij jouzelf, de ouder. Begin dus bij jezelf. Wees je bewust van wat je voelt. Erken deze gevoelens. Verzet je niet tegen deze emoties en laat ze gewoon zijn. Aanvaard ze. “Gemakkelijker gezegd dan gedaan,” hoor ik je denken. Je wil deze gevoelens helemaal niet en je verzet je ertegen. Maar verzet maakt datgene wat is, nog groter. Alsof je aandacht erop de emoties laat groeien. Wees blij als je je daar bewust van bent. Zoek zo nodig iemand die jou kan helpen bij die bewustmaking. Al is het maar iemand die naar jouw verhaal luistert.

Yvonne zou in dergelijke situaties tegen haar kinderen kunnen zeggen: “Mama voelt zich een beetje boos, maar het heeft niets met jullie te maken. Het kan zijn dat jullie het merken, je mag het altijd vragen als je er iets over wil weten.” Op die manier erkent de moeder haar eigen gevoelens en geeft ze ook een duidelijke boodschap aan haar kinderen dat emoties, of ze nu goed of minder goed aanvoelen, altijd bespreekbaar zijn. Dat geeft erkenning aan het kind als emotioneel wezen.

Jouw kind, jouw spiegel, een geschenk

Als ouder geven we ons kind vaak de stempel ‘lastig’, ‘druk’, of ‘stil’. Of we catalogiseren het als gemakkelijk, ongemakkelijk of zelfs agressief. Die kenmerken vallen ons op, terwijl we vaak niet beseffen hoe we zelf zijn, als vowassene. Daarvoor blijven we vaak blind. Bovenstaand voorbeeld is slechts een fragment van de spiegel die kinderen hun ouders kunnen voorhouden. Je kind heeft je veel meer te vertellen dan je denkt.

Je kind als spiegel is een groot geschenk. Kijk naar je kind en (h)erken jezelf, omarm je gevoelens, geef er ruimte aan en laat ze los. Gevoelens van rust en harmonie zullen in de plaats komen. Een kindertolk kan je helpen om het woord en het gedrag van je kind voor jou te ‘vertalen’.

 

Share This